Os Vellos Non Deben De Namorarse

Sobre Os Vellos Non Deben De Namorarse de Castelao

Se ben, hai libros que, polo seu título xa nos poñen un sorriso nos beizos. Este de Castelao, un dos grandes da nosa literatura, é unha desas pequenas xoias que gaña con cada lectura. Publicada en 1941, esta peza teatral en tres actos xoga coa idea de que a vellez e o amor non son combinacións axeitadas, pero faino cunha ironía tan fina e un cariño tan profundo polos seus personaxes que ao final un pregúntase se non será todo o contrario. Os protagonistas son vellos namorados que se enredan en situacións cómicas e, dalgún xeito, conmovedoras, mentres a sociedade galega da época observa e sentenza.

O que fai especial a esta obra é a súa capacidade para rir das convencións sociais sen perder nunca a tenrura. Castelao, ademais de escritor, era debuxante e humorista, e iso nótase na axilidade dos diálogos e na precisión coa que retrata a hipocrisía e o desexo. Non é unha comedia lixeira; detrás do riso hai unha reflexión sobre o paso do tempo, a soidade e a necesidade de afecto, mesmo cando o mundo di que xa non toca. Por iso, a pesar de ter case cen anos, segue a ser un texto vivísimo que fala de cousas que nos tocan a todos.

Atreveríame a dicir que é deses libros que, unha vez pechados, nos fan mirar os avós ou os veciños maiores con outros ollos. E como todo o bo teatro, está pensado para ser representado, pero ler a obra é case como escoitar a voz de Castelao contándonos unha historia con aquel seu ton entre burlón e sabio. Por sorte, podes lela e descargala de balde na nosa comunidade, e así gozar dun anaquiño da mellor literatura galega sen moverte de casa.